سید حسین رضازاده

سید حسین رضازاده

بسم الله الرحمن الرحیم 

الحمدلله رب العالمین وصلى الله على سیدنا محمد وعلى اهل بیته الطیبین الطاهرین سیما بقیة الله فی الأرضین

حجة بن الحسن المهدی عجّل الله تعالى فرجه الشریف

خلاصه ای از زندگینامه و رزومه فعالیت های اجرایی در حوزه دینی و اجتماعی

 
 
نام: سید حسین
نام خانوادگی: رضازاده
فرزند: سید فضل الله
سال تولد: 1339
محل تولد: اصفهان 
تحصیلات: حوزوی، کارشناس ارشد مدیریت
 
مقدمه
عرصه هاي مختلف انديشه و عمل هيچگاه از مردان بلند همتي كه ذهن زيبايشان، آراستگي موجوديت آنها بوده، خالي نبوده است. آنها عاشق برافراشتن هميشگي پرچم فتح و عزت اسلام هستند. مرداني كه سعي در سيراب نمودن دلهاي تشنه علوم و معارف قرآن و اهل البيت  علیهم السلام  مي باشند.
 
يكي از چهره هاي درخشان اصفهان كه منزلت خويش را رهين شيفتگي خاندان نبوت صلی الله علیه و آله و سلم و معصومين علیه السلام يافته است، جناب آقاي حاج سيد حسين رضازاده مي باشد. فرهيخته اي كه با نگاه زيباشناسانه و دنياشمول وآگاه خود به تاريخ دين شناسي و ارادت و درك معارف اهل البيت علیهم السلام و با رويكرد اشاعه معارف آنان حركت شگرف فرهنگي نموده و حاصل مطلوب آن را به جامعه اي كه نسبت به آن مهر و تعصب فراوان دارد، تقديم كرده است تا موجب سلامت روح، پويايي، رشد و امنيت افكار اجتماعي بشر گردد.
 
با نگاهي گذرا و اجمالي به زندگي وخدمات موسس خيرانديش و بلند همت آقاي‌حاج ‌سيد حسين ‌رضازاده این مجموعه حاضر، تدوین و در اختيار علاقمندان قرار گرفته است. باشد تا اين اقدام نيك، راهنما ومشوقي براي ديگر خيرانديشان گردد؛ كه آنها نيز گامهاي ارزشمندي درراه خدمت به جامعه شيعي و فرهنگ غني اهل البيت «عليهم السلام» بردارند و در امر احياء آثار و مناقب عاليه خاندان رسالت«عليهم السلام» وبه اهتزاز درآمدن پرچم پرافتخار مكتب مقدس تشيع سهم بسزائي برعهده گيرند.
 
 
 
تولد و آغاز رشد علمی 
حاج سید حسین رضازاده در12 خرداد ماه سال 1339 در محله دردشت که یکی از قدیمی ترین محلات شهر فقیه پرور و هنردوست اصفهان می باشد  در خانواده ای روحانی و خداجوی، دیده به جهان گشود؛ پدر بزرگوار ایشان،حضرت حجه الاسلام و المسلمین حاج سید فضل الله رضازاده از سالها پیش در زمره اهل علم و فضل درآمده و در علوم عالیه الهی و دانش­هایی چون ادبیات، هیئت و نجوم، جغرافیا، قوم شناسی و... به تخصص و تبحر رسیده بود، از این رو اغلب اهالی دردشت، او را به عنوان یکی از اساتید بزرگ حوزه علمیه اصفهان و منزل وی را به عنوان خانه ای که سجاده عبادت و راز و نیاز دائما در آن گسترانیده است، می شناختند. 
سید حسین که پنجمین فرزند از یک خانواده نه نفری به حساب می آمد، از همان دوران طفولیت تحت تربیت و ارشاد پدر عالم و فرزانه و مادر صالحه اش حاجیه خانم دیانی قرار گرفت و با مسائل عقیدتی و بینش مذهبی که در خانواده سادات، شأن و جایگاهی ویژه داشت، اخت و الفت گرفت.
خود وی می گوید: "مردم محله دردشت برای ذریه حضرت زهرا سلام الله علیها ارزش و اعتباری ویژه قائل بودند و حتی کودکان سادات را مورد احترام و توجه خاص قرار داده و از آنها انتظاری سوای دیگران داشتند؛ این امر به همراه آموزشهای دینی و عقیدتی پدر، موجب شد ما از همان ابتدا متوجه رفتار و گفتار خویش بوده و طریق مذهب و سنت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام را در پیش بگیریم تا علاوه بر اتصال نسلی و ارتباط موروثی با خاندان رسالت، در عمل نیز پیرو مناسبی برای دستورات و فرامین ارزنده آن بزرگواران باشیم."
 
پدر حاج سید حسین علاوه بر دانش و معرفت، در هنر شعر نیز دستی دیرینه داشت و نخستین انجمن شعرای اصفهان با حضور بزرگانی چون مرحوم مغفور استاد صغیر اصفهانی، مرحوم مشفقی، مرحوم گلزار و... به طور هفتگی در منزل آنها برگزار می­شد که این امر در لطافت طبع و تقویت ذوق هنری فرزندان، تاثیری شگرف برجای گذاشت.
تبلور این ذوق هنری و لطافت احساس را می توان در آثار هنری به کار رفته در ساختمان موسسه تحقیقات و نشر معارف اهل بیت علیهم السلام که بعدها به دست حاج سید حسین رضازاده ساخته شد و جایگاه و اعتبار بسیار یافت، جستجو نمود.
 
ورود به عرصه علم
به هر ترتیب، دوران طفولیت سید حسین با بهره گيري از فيوضات و كمالات روحي و اخلاقي و اعتقادي درمحضر پدر دانشمند و شيرپاك مادري با ولايت و تربيت دردامان مطهر او انبوهی از تعالیم و تجارب ناب دینی که برای همیشه در ذهن او حک گردیده و چراغ راه زندگی اش شد، سپری گردید و ایام ورود به مدرسه فرا رسید.
تحصيلاتش از مدرسه نور دانش آغاز شد. يعني همان دومين مهد سيد حسين، كه با راهنمايي پدر، در آن زمزمه عشق را شنيد و باوركرد و... عاشق شد.
در محله قدیمی دردشت، مدرسه ای به نام "دبستان نور دانش" وجود داشت که تحت مدیریت حاج باقر نیلفروشان اداره شده و با بهره مندی از معلمان و آموزگاران شایسته، آموزشهای علمی و تعالیم اخلاقی و مذهبی را به طور توآمان ارائه می کرد.
این مدرسه همان جایی بود که پدر سید حسین ترجیح می داد فرزندانش در آنجا تحصیل کنند تا از این طریق، تعلیم آنها به صرفِ آموختن خواندن و نوشتن و فراگیری علوم مادی محدود نگشته و از علم اخلاق، حدیث و قرآن نیز اندوخته ای برای آنها فراهم گردد.
این مدرسه که امروز در زمره میراث فرهنگی شهر اصفهان قرار گرفته، ساختمانی بزرگ و زیبا داشت که دورتادور آن را ارسی های بزرگ احاطه نموده و شکل و شیوه معماری اش به آثار باستانی شبیه بود.
ساختمان شکیل و خاطره انگیز مدرسه نور دانش که روح معنویت را در ضمیر دانش آموزان زنده و پویا می ساخت، به همراه معلمان فرهیخته ای چون آقای ناجی موجب شد، سید حسین این فضا را به عنوان دومین مهد تربیت خویش پذیرفته و شش سال با جدیت تمام در آنجا تحصیل کند.
خود او می گوید: "بسیاری از آنچه که ما امروز در اختیار داریم، به ایام کودکی و آموخته های آن دوران بازمی گردد. اگر شخصیت فرد، از دوران کودکی به طور صحیح و متعادل شکل بگیرد، حاصل آن، آینده ای درخشان و پرافتخار خواهد بود. آنچه امروز برای من حاصل شده است، به مقدار زیادی مرهون آموزشها و تعالیم موثر آموزگار سال نخست دبستانم، جناب آقای ناجی است. این مرد عزیز که یکی از شخصیتهای علمی و ارزنده دوران خود به شمار می رفت، تمام هم و غم خود را صرف آموزش کودکان سال اولی می نمود تا از همان ابتدا، شعله تعالیم دینی و اخلاقی را در وجود آنها روشن سازد. آموزشهای این مرد فرزانه باعث شد، شخصیت ما به گونه ای شکل بگیرد که همه چیز را از دریچه دین و نگاه اهل بیتی بنگریم و رضایت حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا له الفداء را مقیاس سنجش اعمال و رفتار خویش بدانیم."
 
دوران نوجوانی و جوانی و ورود به عرصه اجتماع
گذر سید حسین رضازاده از مرحله کودکی و ورود به دوره نوجوانی، با حضور در مجالس سخنرانی های دینی همراه با بهره گیری از محضر دلسوختگانی از مکتب اهل البیت علیهم السلام همچون رياست سابق حوزه علميه اصفهان مرحوم حضرت آيت الله حاج شيخ حسن صافي اصفهاني قدس سره و همچنين دو گوهر ارزشمند جامعه ديني و حوزه علميه اصفهان، آيات عظام مدافع حريم پاك ولايت و امامت مرحوم آيت الله آقاي حاج سيد احمد فقيه امامي (كه روش و منش وراهنمايي هاي پرجاذبه ي آن بزرگ مرد جهت دهنده افكارواحساسات سيد حسين بود) و برادر دانشمند ايشان حضرت آيت الله حاج سيد حسن فقيه امامي دامت بركاته (افتخار بزرگ حوزه علميه و جامعه مذهبي و خیرین اصفهان) و  اساتیدی چون حضرات عظاممرحوم حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا فخر کلباسی، مرحوم حجت الاسلام و المسلمین آقای منصور زاده، مرحوم حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا رضا جزایری،  مرحوم آیت الله حاج آقا سید جلال فقیه ایمانی(داماد مرحوم آیت الله العظمی حاج سید ابوالقاسم خویی) و آیت الله خادمی که نقش مهمی در شکل گیری شخصیت مذهبی اجتماعی وی داشتند بود.
و چنین بود که نفس قدسی علمای عالی قدر و روحانیون شاخص اصفهان، در ذهن و ضمیر سید حسین نوجوان موثر واقع شده و وی را به سمت اندیشه هایی بزرگ و خیرخواهانه راهنمایی کرد.
نمونه ای از این اندیشه های خیرخواهانه، تشکیل و تاسیس مؤسسات خیریه عام المنفعه و برگزاری مناسبت های مذهبی و بزرگداشت ایام شهادت ائمه معصومین و برگزاری جشن های ویژه ولادت ائمه و عید سعید غدیر و جشن باشکوه نیمه شعبان به مناسبت میلاد فرخنده یگانه منجی بشریت، حضرت بقیه الله الاعظم(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود.
یکی دیگر از برنامه های ویژه حاج سید حسین این بود که به همراه عده ای از دوستان و روحانیون، به عیادت بیماران بستری در مراکز درمانی می رفتند تا ضمن گره گشایی از مشکلات آنها، با اعطای هدایایی، موجب تقویت روحیه آنان شوند.
حاج سید حسین رضازاده در این باره می گوید: "همه انسانها، در هر سن و سال و در هر شرایطی که باشند به ارتباط با افرادی نیاز دارند که از معنویت بالایی برخوردار بوده و همچون چراغی روشن، راهنما و روشنگر مسیر زندگی آنها به شمار روند. در واقع، این اهل دل هستند که می توانند غذای روح آدمی را تامین کرده و با بالا بردن ظرفیت وجودی او، وی را در ثبات ایمان و استواری در مسیر وحدانیت یاری رسانند. عیادت روحانیون و علمای دین از افراد ضعیف یا بیمار چنین خاصیتی داشته و آنها را در بهبود یافتن یاری می رساند."
به هر ترتیب، مجالست با اهل فضل و علمای نیک سیرت و تلمذ در محضر آنها موجب شد، سیدحسین از سن 13 سالگی با احساس نیاز به وجود مکانی برای پرورش اسلامی کودکان و نوجوانان، به فکر تاسیس "مکتب العمار" بیفتد.
وي عقيده دارد: «همه مستكبران دنيا با شيعه سر جنگ دارند، چرا كه شيعه تنها مذهب انسان ساز جهان است كه، پويايي و حركت در آن موج مي زند. از اين رو نبايد تعجب كرد كه بزرگ ترين دشمنان تاريخ بشر، نوك پيكان خود را به سمت ما نشانه رفته اند...»
سرانجام با پيروزي انقلاب اسلامي، ماموریت امور فرهنگی و دینی و آموزش نوجوانان این شهر ولایتمدار به واحد فرهنگی بسیج مساجد محول گردید و بدین ترتیب ایشان وارد عرصه تاسیس و راه اندازی مؤسسات خیریه عام المنفعه در راستای یاری رساندن به اقشار آسیب پذیر جامعه در همه ابعاد اجتماعی شد.
یکی دیگر از اقدامات ارزشمند وی برگزاری جلسات مذهبی خصوصاً، دعای ندبه صبح های جمعه، دعای روح بخش کمیل شبهای جمعه، دعای ابوحمزه ثمالی ایام ماه مبارک رمضان و زیارت جامعه کبیره و زیارت عاشورا بود و بهره مندی از این مضامین هدایتگر، وسیله معرفت و شناخت جایگاه خدمت به جامعه اسلامی را برای ایشان فراهم نمود.
با آغازجنگ تحميلي، زندگي پر فراز و نشيب سيد حسين رضازاده وارد مرحله جديدي شد. اقتضاي آن دوران احتياج به كمك هاي همه جانبه و مديريت توسط افرادي داشت كه علاوه بر سابقه در فعاليتهاي عام المنفعه، توانايي برنامه ريزي صحيح و تصميم گيري سريع را دارا باشند، سيد حسين رضازاده از جمله افرادي بود كه در صف اول قرار داشت.
حاج سید حسين رضازاده مي گويد: «از كارهاي ماندگار خيرين اصفهاني در دوران جنگ تحميلي و بحبوحة خون و آتش و گلوله، تأمين داروي مورد نياز براي مجروحين بود كه مستقيماً از بازارهاي اروپا خريداري شده و با نظمي مثال زدني در جبهه ­ها و بيمارستانها توزيع مي شد.در سالهاي جنگ حقيقت اتحاد اسلامي را در جامعه ايران مشاهده كرديم.»
بعد از پايان جنگ ضروري بود، چاره اي براي صدمات و علاجي براي جبران آن انديشيده شود. بار ديگر بنيادهاي خيريه به ياري مردم و به ويژه خانواده هاي نيازمند شتافت. رسيدگي به خانواده هاي شهدا، اسرا، جانبازان، مفقودين، بازتواني كساني كه در حملات هوايي و موشكي صدمه ديده بودند و تلاش براي از نو ساختن زير ساختهاي تخريب شده كشور فعاليتهايي بود كه در اين دوره با مشقت فراوان به دست خيريني چون حاج سيد حسين رضا زاده به انجام رسيد.
از جمله خيريه هاي فعال استان اصفهان خيريه امام حسين علیه السلام، خيريه امام رضا علیه السلام،خيريه حضرت ابوالفضل علیه السلام، خيريه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بود كه هريك نقشي اساسي در اين زمينه ايفا مي­كردند.
جنگ تحميلي رژيم بعث عليه مردم مظلوم ايران، در سال 1367 ه.ش، تمام شد. اما كار خير هيچگاه تعطيل بردار نيست. اين بار خيرين بايد در ميداني ديگر آزموده مي شدند.

فعالیت های حاج حسین رضازاده در حوزه سلامت

از جمله فعالیت های حاج سید حسین رضازاده در حوزه سلامت را می توان به موارد زیر اشاره کرد:

حوزه عمرانی

  1. مشارک در امر طراحی و احداث مرکز بهداشتی درمانی خیریه فاطمیه سلام الله علیه
  2. ساخت و اهداء مرکز درمانی بهداشتی حضرت علی ابن موسی الرضاعلیه السلام، روستای سجزی اصفهان
  3. ساخت و وقف مرکز بهداشتی درمانی الامام علی بن ابیطالب علیه السلام

  4. تقبل احداث بیمارستان جامع زنان حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها با ظرفیت 180 تخت بستری

حوزه خدماتی

  1. همکاری در برگزاری اولین جشنواره خیرین و واقفین عرصه ی سلامت استان اصفهان (باغ موزه چهل ستون 15 تیرماه 1388)   

  2. همکاری در برگزاری دومین جشنواره تجلیل از خیرین و واقفین عرصه سلامت استان اصفهان(9 شهرویر ماه 1391)

  3. همکاری در برگزاری همایش ایثار ماندگار و تجلیل از خانواده های اهدا کننده عضو( 19 خرداد ماه 1390)

  4. عضو هیات امناء مجمع خیرین سلامت امام هادی علیه السلام

  5. مدیرعامل مجمع خیرین سلامت استان اصفهان

  6. عضو هیات امناء انجمن بيماران M.S  اصفهان
  7. عضو هیات امناء انجمن خيريه حضرت ابوالفضل علیه السلام ویژه بیماران قلب و کلیوی
  8. عضو هیات امناء خیریه امداد و درمان حضرت زهرا سلام الله علیها
  9. عضو هیات امناء بیمارستان امین اصفهان
  10. عضو هیات امناء خیریه کوثر ولایت بیمارستان امین اصفهان
  11. عضو هیات امناء خیریه مولود کعبه بیمارستان شهید بهشتی اصفهان
  12. عضو هیات امناء خیریه بیمارستان امام موسی کاظم علیه السلام
  13. عضو هیات امناء انجمن حمایت از بیماران نقص ایمنی صدیقه طاهره (سلام الله علیه)
  14. عضو هیات امناء انجمن خیریه دیابت اصفهان
  15.  عضو هیات امناء انجمن خیریه امداد و درمان حضرت ولیعصر دانشگاه علوم پزشکی استان اصفهان
  16. عضو هیات امناء و مدیر مجمع خیریه های استان اصفهان
  17. عضو هیات امناء و مدیر انجمن خیریه ایثار ماندگار اصفهان

  18. عضو هیات امناء انجمن خیریه بیمارستان و مرکز تحقیقاتی حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، خمینی شهر

  19. عضو هیات امناء مجمع خیریه های درمانی بیماران خاص و صعب العلاج

  20. در دوران جنگ تحمیلی با توجه به نیاز به دارو  برای مجروحین جنگی، سید حسین رضازاده از جمله کسانی بود که در آن شرایط به یاری مسئولان شتافت و از مقاومت دلیرانه مردم پشتیبانی کرد حتی بعد از پایان جنگ تحمیلی هم به یاری آسیب دیده گان جنگی پرداخت. او خانواده هاي شهدا، اسرا، جانبازان، مفقودين و كساني كه در حملات هوايي و موشكي صدمه ديده بودند را فراموش نکرد و براي از نو ساختن زير ساخت هاي تخريب شده كشور تلاش کرد.

حوزه مدیریت

  • از سال 1384 حاج سید حسین رضازاده به عنوان مدیرعامل مجمع خیریه های درمانی از طرف موسسات خیریه انتخاب شد.

آنچه به همه فعالیت های خیرخواهانه حاج حسین ارزش می بخشد هدف و انگیزه متعالی است و ثمره دستان پر مهرش یاد نیک است. این انگیزه خیر را بهتر از خودش نمی توان بیان کرد: ((کار خیر در همه جای دنیا هست، اما کار خیر در اینجا، بوی ولایت دارد. کار خیر همه جا هست، اما کار خیر در اینجا، هم قدمی با مولایی است که حکومت و ولایت، رسالت و خلیفه خدا بودن، او را نه تنها از دستگیری نیازمندان غافل نساخت، بلکه خود شخصاً به این مهم مبادرت می کرد.))
آری؛ او از انفاق دریغ نمی کرد چراکه باور داشت این کار پایداری دارائی اش و سرمایه گذاری مطمئنی برای دنیا و آخرتش است است. (سخنرانی حاج سید حسین رضازاده ویژه مجمع خیرین تیرماه 88. )
مردی که می توانست ناتوانی و درمانده گی را فراموش کند و سرگرم دنیا و امور آن شود اما روزهای و ساعت ها و لحظه های زیادی هم و غم اش مشکلات دردمندان شد و فکر و ذهن اش کبوتری شد که برای  گره گشایی از کار دردمندان در آسمان بخشش و ایثار پروازکرد! مهربانی واحساسش می توانست مثل بسیاری از مردم افسوس و ترحمی بر حال دردمندان و نیازمندان باشد اما او چیز عمیق تری را از دست های سرد و لرزان نیازمندان درک کرد و شادی چهره آن ها را مثل یک پاداش آسمانی با لبخند هدیه گرفت. ثروتش مایه نیکی هایش نیست چون همت بلندش رهنمون و چراغ راه او در این مسیر است و به همین خاطر است که افکار خیرخواهش لایق بزرگداشت و تکریم شده اند. احساس همدردی با اقشار آسیب پذیر است که روح بزرگ او را جلا داده و مایه خیر و برکت زندگی اش شده است.
خدمت رسانی به بنده های درمانده خدا که از تعالیم نورانی و گهربار مکتب اهل بیت عصمت و طهارت (ع) می باشد، نعمت خدادادی برای سید حسین رضازاده بود که موجب شد وجودش برای جامعه مفید و منشا خیر و برکت باشد.
حاج سید حسین رضا زاده، مرد پرتلاش و خستگی ناپذیری است که باورها و ارزش های که از مکتب اهل بیت عصمت و طهارت(ع) فرا گرفته، او را شایسته بنده شاکر خدا بودن کرده است؛ خودش در یک جمله همه این باورهای نورانی را به زبان آورده است: خدایا بر آستان مغفرت و رحمت تو فرود آمدم و به امید عفو تو آهنگ خدمت به جامعه را پیشه کرده ام و به بخشایش و توفیق روزافزودن تو دل سپرده ام و به فضل و احسان تو اعتماد کرده ام، مرا آنچه سبب آمرزش تو شود در دست نیست و کاری نکرده ام که به پاداش آن شایسته عفو تو باشم، امیدوار به رحمت تو و قبولی این خدمات ناقابل در عرصه های مختلف هستم.

 

آثار و تألیفات

  1. رساله تأملی در باب مدیریت اسلامی
  2. فرایند شکل گیری هوش اجتماعی در سایه عزتمندی
  3. جایگاه اقتدار معنوی در رشد و بالندگی فرهنگی شهرها
  4. اخلاص و رضایت الهی
  5. سیمای وقف فرهنگی در کتابخانه های اسلامی
  6. تبیین نقش فطرت در انجام کار خیر
  7. تاملی در انجام کار خیر
  8. بررسی جایگاه نهضت خدمت رسانی در سوره دهر
  9. کاربرد اِلمان های هنر اسلامی در موسسه اهل البیت «علیهم السلام»
 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی سید حسین رضازاده